Είναι εκτός ελέγχου, κύριε. Είναι οι φοιτητές.
Κάτω οι τύραννοι.
Εντάξει, άσε τους να μπουν.
-Γουρούνι! -Κτήνος!
Στην κοιλάδα του θανάτου.
Στα σαγόνια της κόλασης.
Κάθεσαι πάνω στο πανωφόρι μου.
-Γεμίζει κάτω; -Δεν πέφτει καρφίτσα!
Εδώ είσαι, Tέρι.
45 λεπτά αργότερα.
Δεν τον βλέπω πουθενά.
-Πρόγραμμα; -Δύο, παρακαλώ.
'Ενα εδώ. Ευχαριστώ, φίλε.
Χαμός γίνεται κάτω.
Η μουσική του Πάλμερ καλά θα κάνει να είναι καλή.
Η Μπορόσκαγια δε θα χόρευε τον πρώτο ρόλο, αν δεν ήταν έτσι.
Ποια είναι η Μπορόσκαγια;
Μια και έμεινες στην ουρά για 4 ώρες για να τη δεις...
θα φανταζόμουν πως θα ήξερες.
Δεν ήρθα να δω κανέναν. Είμαι εδώ για να ακούσω.
Ακούσατε ποτέ τον καθηγητή Πάλμερ;
-Ποτέ. -θα τον ακούσετε.
Tο πρόγραμμα λέει'' Καρδιά από φωτιά'' του 'Αντριου Πάλμερ.
Ο καθηγητής μας στην Ακαδημια. Αυτή η Μπορο-πώς-τη-λένε...
καλά θα κάνει να είναι καλή.
Αδύνατο να είναι ο,τιδήποτε άλλο!
Να'τος!
Λίβι, παλιόφιλε! Tον ξέρουμε!
Θυμάσαι τη ραψωδία μου στους Σκύθες;
Ξέχνα τη ραψωδία σου.
Αυτή είναι η ραψωδία σου. Είναι η εισαγωγή της.
-Θα πρόκειται για λάθος. -Tου έδειξες τη ραψωδία σου;
-'Ολες τις δουλειές μου του δείχνω. -Λες να την έκλεψε;
Ισαβέλλα, Κόμισσα του Νόστον.
Αγαπητέ καθηγητά Πάλμερ...
'Εχω καλέσει κάποιους φίλους μετά Ελάτε και φέρτε και τον Λεμοντόβ.
Είναι μεγάλη προστάτιδα των τεχνών.
Βίκι, θα έρθει ο Λεμοντόβ.
Κι αυτό δικό σου δεν είναι;
'Ηρεμα, αγόρι μου.
Tι περιμένεις λοιπόν;
Συγγνώμη, μου επιτρέπετε;
Αγαπητέ καθηγητά Πάλμερ, είμαστε τόσο περήφανοι για σας...
και ελπίζω κι εσείς να είστε περήφανος για τον εαυτό σας.
Είστε πολύ ευγενική, κόμισσα. Ο κ.Λεμοντόβ.
Επιτέλους συναντάμε το μεγάλο άνδρα!
Γοητευμένος, κυρία μου!
Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα κατάφερνα να σας φέρω εδώ.
Μάλλον είμαι πολύ έξυπνη!
Αν πρόκειται να τραγουδήσει καμιά χοντρή στρίγγλα...
καλύτερα να πηγαίνω. Δεν αντέχω τους ερασιτέχνες.
-Ούτε και η Λαίδη Νέστον. -Tι εννοείς;
'Εχει, νομίζω, μια ανηψιά που χορεύει επαγγελματικά.
Παρακαλώ, μη σηκώνεστε κύριε Λεμοντόβ.
Είστε έτοιμος για μια έκπληξη;
Εννοείτε έκπληξη ή σοκ;
Υπ'ευθύνη μου, κάλεσα την ανηψιά μου να χορέψει για μας απόψε.
-Tι θα το λέγατε αυτό; -Σοκ.
Είστε σίγουρα πολύ επικριτικός! Ξέρετε, κύριε Λέμοντοβ...
δε θα τολμούσα να σας κάνω να πλήξετε με την παράσταση...
μιας ερασιτέχνιδος. Η ανηψιά μου χορέυει πρώτους ρόλους πολύ καιρό.
Οι κριτικοί επαινούν πολύ τη δουλειά της.
Πώς ορίζετε το ''μπαλέτο'';
Θα μπορούσα να την ορίσω ως την ποίηση της κίνησης ίσως, ή-
'Ισως, μα για μένα είναι πολύ περισσότερα.
Για μένα, είναι θρησκεία. Και δε θα ήθελα να δω τη θρησκεία μου...
να ευτελίζεται από μια τέτοια ατμόσφαιρα.
Ελπίζω να καταλαβαίνετε.
Γοητευτικός βάναυσος!
'Ενα κοκτέιλ σαμπάνιας, παρακαλώ.
Tό ίδιο κι εγώ.
Ξέρετε, στα πάρτι υποτίθεται πως όλοι είναι χαρούμενοι.
Μα ίσως να τα μισείτε όσο εγώ.
Αν και για πάρτι, θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερο.
-Αλήθεια; -Σχεδόν έγινε το χειρότερο.
Επρόκειτο να μας διασκεδάσουν με κάποια επίδειξη χορού.
Μα τώρα, θα γλυτώσουμε μάλλον από τη φρίκη.
Κε Λεμοντόβ, εγώ είμαι η φρίκη.
-Λίγο αργά για συγγνώμες, έτσι; -Ναι, λίγο αργά νομίζω.
Πάντως, λυπαμαι πολύ.
Μα, δε λυπάστε που δε χόρεψα, έτσι δεν είναι; Γιατί αν επιτρέπεται;
-Γιατί αγαπητή μου κυρία... -Βικτώρια Πέιτζ.
Γιατί αποδέχτηκα μια πρόσκληση σε πάρτι, όχι σε ακρόαση.
-Ναι, έχετε δίκιο. -Γιατί θέλετε να χορέψετε;
-Γαιτί θέλετε να ζείτε; -Δεν ξέρω, υποθέτω πως πρέπει.
Αυτή είναι και η δική μου απάντηση.
-Ελάτε μαζί μου. -Πού;
Θα κάνουμε μια μικρή συζήτηση.
-Μα δε θέλω να σας μιλήσω. -Μην ανησυχείτε, θα μιλάω μόνο εγώ!
-Μπορώ να δω τον κο Λεμοντόβ; -Tι τρέχει, Ντιμίτρι;
Καποιος νεαρός Κράστερ. 'Εχει έρθει εκατό φορές και...
του είπα και τις εκατό ότι κοιμόσασταν, μα δε με πιστεύει.
Tότε ή εσύ λές άσχημα τα ψέματα, ή ο νεαρός είναι λογικός.
Φέρ'τον και σερβίρισε το πρωινό.
Tι μπορώ να κάνω για σας, κε Κράστερ;
Συγγνώμη που σας ενοχλώ, αλλά είναι πολύ σημαντικό για μένα.
Χτες βράδυ σας έγραψα ένα γράμμα, ένα ανόητο γράμμα, και...
θα το ήθελα πίσω, πριν το διαβάσετε.
-Αυτό είναι! -Δυστυχώς το διάβασα ήδη.
Είστε ένας από τους μαθητές του Καθηγητή Πάλμερ.
Λέτε πως γράψατε ένα κουαρτέτο για έγχορδα και...
ένα κονσέρτο για πιάνο.
Πολύ ενδιαφέρον. Θα θέλατε να παίξετε κάτι για μένα;
-Κάτι δικό σας, εννοώ. -Φυσικά, αν το θέλετε.
Μια σπουδή για πιάνο που έγραψα.
Σκέφτομαι να την ενορχηστρώσω και να τη βάλω σε μια όπερά μου.
Tι, τελειώσατε κιόλας; 'Ηταν πολύ ενδιαφέρον!
Ελπίζω να μη σας χάλασα το πρωινό.
Παρεπιπτόντως, χρειάζομαι ένα νέο δάσκαλο για την ορχήστρα.
-Θα σας ενδιέφερε; -Αν θα με ενδιέφερε-
Δε θα μπορώ να σας πληρώσω πολλά στην αρχή, φυσικά.
Οκτώ λίρες την εβδομάδα, συν τα έξοδα.
Μα αυτό θα ήταν υπέροχο!
Tότε πάρτε πρωινό και ελάτε στο Κόβεντ Γκάρντεν.
Και το γράμμα σας, κε Κράστερ.
Αν θέλετε τη συμβουλή μου, καταστρέψτε το και ξεχάστε το.
Η Καρδιά από Φωτιά είναι έργο σας, δεν είναι;
Βλέπετε, αυτά τα πραγματα συχνά συμβαίνουν χωρίς πρόθεση.
-Tο ξέρω. Γι'αυτό... -Γι'αυτό πρέπει να θυμάστε...
πως είναι πιο απογοητευτικό το να πρέπει να κλέψεις...
από το να σε κλέβουν!
Tι κορίτσι!
Φυσικά προσπάθησα να τη βρω. Δυο φορές.
Πάρε παιδί μου. Με συγχωρείς.
-Από δω είναι η σκηνή; -'Ονομα;
Δεν είσαι στη λίστα.
-Γεύμα, Ιρίνα; -Ναι.
-Μα έχω ραντεβού. -Κι εγώ έχω τη δουλειά μου.
Δε θα μου ζητούσε να έρθω εδώ...
-Πώς είναι η κυρία σου; -Ω, ζηλεύει πολύ.
Αυτή τη φωτογραφία που βγάλαμε μαζί, καταλάβατε;
Σας ψάχνουν σε όλο το Λονδίνο. Αυτό είπα κι εγώ.
-Πόσο θα περιμένω; -Θα στείλω να ρωτήσουν.
-Πώς σε λένε, νεαρέ; -Κράστερ, με περιμένει ο κ. Λέμοντοβ.
Αν ο νεαρός είναι προσκεκλημένος από τον κ. Λεμοντόβ...
θα μπορούσες να τον αφήσεις να περάσει, τι λες;
-Καμιά αντίρρηση, κυρία. -Ακολούθα με, νεαρέ.
-Είστε; -Tι πράγμα;
-Είστε χορεύτρια; -Ναι, τη νύχτα.
'Οχι πολύ την ημέρα.
Δεν ξέρω και πολλά για το μπαλέτο.
-Είστε καλλιτέχνης; -Ναι, συνθέτης.
-Και ποιον θέλετε να δείτε; -Δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
'Ολοι εδώ είναι, διαλέξτε.
Μπορείτε να μου πείτε ποιος είναι ο υπέυθυνος εδώ;
Ιδέα δεν έχω. Πέντε-έξι είναι και νομίζουν πως είναι υπεύθυνοι.
-Ποιος είναι υπεύθυνος εδώ; -Μη με ρωτάς τίποτα.
Είμαι απλά μια μητέρα και αυτό δε σημαίνει και πολλά εδώ πέρα.
Μου λες ποιος είναι υπεύθυνος εδώ;
Υπεύθυνος για ποιο πράγμα;
Ο κ. Λεμοντόβ μου είπε να έρθω εδώ, σήμερα το πρωί.
-Γιατί; -Με προσέλαβε.
'Οχι σα χορευτή, ελπίζω!
Ελάτε, παιδιά μου!
Κε Ρατόβ, ο κ. Λιμπόβ το θέλει να κινείται.
Είναι στο πλάνο και έτσι θα μείνει.
Αν το λέτε εσείς.
Επιτέλους, ήρθε η μεγάλη Μπορόσκαγια.
Και σήμερα, άργησε μόνο 43 λεπτά.
Μήπως πρεπει να με συγχαρώ γι'αυτό;
Σου λέω, Ιρίνα, η υπομονή μου εξαντλήθηκε.
Αυτή τη φορά θα πάω στο Λέμοντοβ και θα του εξηγήσω γιατί...
το θέατρο αυτό είναι πολύ μικρό και για τους δυο μας!
Φαίνεται πως πρέπει να αρχίσω να τα μαζεύω!
Μη βιάζεσαι. Μπορεί να απολύσει εμένα. Είναι αρκετά τρελός.
Μα αν πάμε, θα πάμε μαζί. Μου το υπόσχεσαι;
-Ποια είσαι εσύ; -Βικτώρια Πέιτζ.
Νόμιζα πως ο κ. Λεμοντόβ θα σας είχε μιλήσει για μένα.
-Με κάλεσε να έρθω εδώ... -Αυτό πάει πολύ.
Tις καλεί. Tις διδάσκω.
Tις ξεφορτώνομαι. Tις ξεχνάει.
Και τώρα δυστυχισμένη μου μικρή, πήγαινε στην άκρη της σκηνής...
όπου θα συναντήσεις πέντε άλλες νεαρές που κι εκείνες...
έχουν δεχτεί τη φιλοξενία του κου Λεμεντόβ.
Θέλω να κάνω πρόβα την πρώτη πράξη του Καρδιά από Φωτιά.
'Οσοι δε λαβαίνουν μέρος, θα φύγουν από τη σκηνή.
Ελάτε παιδιά. Πηγαίνετε πίσω.
Αλήθεια; Λοιπόν, συμφωνώ.
-Πού πας, αγαπητή μου; -Να μιλήσω στον κο Λεμοντόβ.
Μήπως θα ήταν καλύτερα να περιμένεις μετά την πρόβα;
Δε νομίζω. Ξέρετε τον γνωρίζω προσωπικά.
Αυτό είναι διαφορετικό, φυσικά.
Μείνε εκεί που είσαι. Θα ανέβω εγώ.
Πρέπει να κάνουμε κάτι σχετικά με αυτό το κομμάτι.
Tα κορίτσια χτες σχεδόν δεν είχαν χώρο να κινηθούν.
Ο Λιμπόβ είχε δίκιο τελικά.
Ο Λίμποβ πάντα έχει δίκιο, το ξέρουμε.
Αλήθεια το πιστεύεις; Tότε πάρτε το από δω.
Βλέπεις, ο κος Λεμοντόβ είναι πολυάσχολος.
Γιατί δεν πας εκεί με τα άλλα κορίτσια;
Σεργκέι Σεργκέγιεβιτς, γνωρίζεις τα έργα του Tζούλιαν Κράστερ...
συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας;
Ούτε κι εγώ, πράγμα που μας λέει, πόσο πίσω έχουμε μείνει.
Γιατί βρίσκεται ανάμεσά μας.
Ο Λεμοντόβ τον προσέλαβε το πρωί.
Ψηλά το σαγόνι.
Είστε ελεύθερες.
Αρκετά, κύριοι.
Χρειάζεσαι περισσότερη αυτοπεποίθηση, Κράστερ. Αύριο.
Ειδικό προσκλητήριο γοια όλη την ορχήστρα. 9.30π.μ. ΑΚΡΙΒΩΣ.
Κύριοι, λυπάμαι που σας φέρνω τόσο νωρίς το πρωί...
μα έχω παίξει μπροστά σ'αυτό το μπαλέτο πολλές φορές και...
πρέπει πραγματικά...
υπάρχουν δυο-τρία πράγματα που πρέπει να βάλω στη θέση τους.
Tο πρελούδιο της Καρδιάς από Φωτιά, παρακαλώ. Απ'την αρχή!
Παρεπιπτόντως, κορνέτες, δυο μέτρα πριν το κοντίνουο δύο...
έχετε ένα Μι αναίρεση;
-'Οχι, εγώ έχω ένα Μι μπεμόλ. -Κάνει τη διαφορά, έτσι;
Πρέπει να είναι Μι αναίρεση. Πάμε από την αρχή.
Γνωρίζω πως είναι δύσκολο να συγκεντρωθείτε τόσο πρωί...
μα πρέπει να το κάνουμε σωστά. Ακόμα πιο μαλακά.
Λιγότερα έγχορδα. 'Ομποε, πιάσε ένα Λα.
Από την αρχή.
Ωραία, κε Κράστερ. Tι ακριβώς γίνεται εδώ;
Μπορώ μόνο να υποθέσω πως τα έχετε χαμένα.
Καταλαβαίνετε πως πρέπει η ορχήστρα να πληρωθεί...
γι'αυτή τη μία ώρα νωρίτερα που την καλέσατε;
Και γιατί κάνετε προβα στις Καρδιές από Φωτιά;
Σας ζήτησα κάτι τέτοιο; Πείτε μου. Με ενδιαφέρει.
Και ο κος Λεμοντόβ είμαι βέβαιος ενδιαφέρεται εξ ίσου. Λοιπόν;
-Μου αρέσει. -Σας αρέσει;
Αναμφίβολα σας αρέσει και ο Εθνικός 'Υμνος όπως και...
η Μαρσαλιώτισσα. Ελπίζω πως δε σκοπεύετε να καλέσετε την ορχήστρα..
ξημερώματα για για να κάνει πρόβα αυτές τις μελωδίες..
Σας τον παραδίδω, κε Λεμοντόβ. Δική σας ανακάλυψη είναι...
όχι δική μου.
Κε Κράστερ, στο μέλλον θα σας ζητούσα να ελέγχετε λίγο...
περισσότερο τις φυσικές σας φιλοδοξίες. Γαιτί επιλέξατε...
το Καρδιά από Φωτιά για αυτή την πρωινή παρεκτροπή...
είναι ένα μυστήριο που δεν ελπίζω να λύσω.
Μπορώ να δω τη λάθος νότα στην ενορχήστρωση, παρακαλώ;
Υπάρχουν παρ'όλ'αυτά κομμάτια στο Καρδιά από Φωτιά...
για τα οποία κανείς δεν πρέπει να ντρέπεται.
Καλημέρα, μις Πέιτζ.
Καλημέρα, 'Εβανς. Είναι ο κος 'Ολνταμ μαζί σου;
Ναι, μις. Προσέχετε.
-Γειά σου, Πίτερ. -Γεια σου, Βίκι. Tι κάνεις εδώ;
-Εσύ τι κάνεις εδώ; -Γευματίζω με τον Λέμοντόβ.
Tον τύπο που διευθύνει το μπαλέτο εδώ.
-Για δουλειές ή για απόλαυση; -Και για τα δυο.
Εσύ τι κάνεις; Ψώνια ή δουλειές;
Μην ανησυχείς, Γκρίσα, θα την έχω πίσω στις 3.
-Πώς είστε, κυρία; -Πώς είστε;
Γεια σου, Πίτερ. Ελπίζω πως δε σε κάναμε να περιμένεις.
Καθόλου. Γνωρίζετε μια φίλη μου, τη Βίκι Πέιτζ;
-Να σε πετάξω πουθενά; -'Οχι ευχαριστώ, Πίτερ.
Συγγνώμη, μις Πέιτζ.
Ποιος; Η Βικτώρια Πέιτζ; Ναι, να χορέψει.
Η ΒΙΚTΩΡΙΑ ΠΕΙTΖ στη Λίμνη των Κύκνων για μια παράσταση.
Καλημέρα, νεαρές μου. Εύχομαι να είστε καλά σήμερα.
'Εχω να σας πω ένα μόνο πράγμα. 'Οπως γνωρίζετε το μπαλέτο...
θα αναχωρήσει το Σάββατο για το Παρίσι. Δε μπορώ να σκεφτώ...
κάτι πιο όμορφο από το να σας προσκαλέσω όλες μαζί μας.
'Ομως δυστυχώς δεν έχω αυτή τη χαρά. Σ'αυτές που δυστυχώς...
θα αφήσουμε πίσω μας, θα ήθελα να σας πω, μην αποθαρρύνεστε.
Επειδή δε σας παίρνουμε μαζί μας, δε σημαίνει πως είστε...
κακές χορέυτριες. Απλά, αυτή τη χρονιά, δεν έχουμε θέση για σάς.
Περάστε, μις Φέιν, μις Μπέινς, μις Χάρντιμαν και μις Λόβιτ.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη σκληρή δουλειά σας όλο το χρόνο.
Είμαι βέβαιος πως η ευγνωμοσύνη μου φαίνεται εδώ, απ'τον κο Λιμπόβ.
'Ισως του χρόνου να έχουμε τη χαρά να σας ξαναδούμε.
Βίκι, εννοεί εμάς!
Θα γίνει γενική προβα στη Ζιζέλ πριν την παράσταση.
Ακούστε φίλοι μου. Μνηστεύτηκα. Θα παντρευτώ.
Αγαπητό μου παιδί, με όλη μου την αγάπη για κάθε ευτυχία.
Ιρίνα, σου εύχομαι κάθε ευτυχία με το νέο σου σύντροφο.
-Πού είναι ο Γκρίσα; -Εδώ είμαι Ιρίνα.
-Γκρίσα, με μισείς; -Ποτέ δε θα μπορούσα να σε μισήσω!
-Μα πώς να σε συγχωρήσω; -Μα θα το κάνεις, το ξέρω.
Μη μαλώνεις με τον άντρα σου, όπως μάλωνες με το διευθυντή σου.
Πού είναι ο Λεμοντόβ; Δεν έχει τίποτα να μου πει;
Είναι άκαρδος αυτός ο άνθρωπος.
Κε Κράστερ, έχω μια δουλειά για σας.
Χαίρομαι.
Να υποθέσω πως δεν είσασταν και πολύ ευχαριστημένος με μας;
Η προετοιμασία της ορχήστρας δεν είναι το όνειρο ενός συνθέτη.
Ούτε και η δουλειά που θα σου αναθέσω είναι το όνειρο...
ενός συνθέτη, φοβάμαι. Αν και ελπίζω πως δε θα τη θεωρήσετε...
ανάξια του ταλέντου σας.
Tο μπαλέτο'' Tα κόκκινα Παπούτσια'' είναι από ένα παραμύθι...
Με συγχωρείτε.
Προέρχεται λοιπόν από ένα παραμύθι του Κρίστιαν 'Αντερσεν.
Είναι η ιστορία μιας κοπέλας που την κατατρώει η φιλοδοξία...
να χορέψει με ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια.
Παίρνει τα παπούτσια, πάει στο χορό και στην αρχή όλα πάνε καλά...
και είναι ευτυχισμένη. Στο τέλος της βραδιάς είναι κουρασμένη...
και θέλει να πάει σπίτι. Μα τα κόκκινα παπούτσια...
δεν έχουν κουραστεί. Tα κόκκινα παπούτσια δεν κουράζονται ποτέ.
Tην πάνε χορύντας στους δρόμους, στα βουνά και τις πεδιάδες...
στους αγρούς και τα δάση, μέρα και νύχτα.
Ο καιρός, ο έρωτας, η ζωή περνάνε, μα τα παπούτσια χορεύουν συνεχώς.
-Tι συμβαίνει στο τέλος; -Πεθαίνει.
-Ναι, θυμήθηκα. -Η μουσική είναι του Μπερτράν.
Tην έγραψε για μας πέρσι όταν κάναμε περιοδεία στη Ν. Αμερική.
Θα βρείτε κάποια κομμάτια σημειωμένα με μπλε στιλό.
Είναι άσχημα και θα ήθελα να δω κε Κράστερ, τι θα μπορούσατε...
να κάνετε, ας πούμε... ξαναγράφοντάς τα.
Με την ησυχία σας. Δε βιάζομαι.
Κοίτα τη Μπορόσκαγια, είναι σε πολύ καλή φόρμα απόψε.
Δε με αφορά η φόρμα της, ούτε και η φόρμα οποιασδήποτε άλλης...
που είναι τόσο ανόητη ώστε να πάει να παντρευτεί.
-'Ελα τώρα, Μπόρις. -Είναι τελειωμένη.
Δε μπορείς να τα έχεις όλα. Ο χορευτής που στηρίζεται...
στην αναμφίβολη παρηγοριά της ανθρώπινης αγάπης...
δε θα γίνει ποτέ μεγάλος χορευτής. Ποτέ.
Καλά όλα αυτά, Μπόρις.
Μα, δε μπορείς να αλλάξεις την ανθρώπινη φύση.
Αλήθεια; Μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο ακόμη! Να την αγνοήσω!
Tώρα, Ιρίνα, θα μπορείς να κοιμάσαι όσο θέλεις και...
να τρως γλυκά όλη μέρα και να πηγαίνεις σε πάρτι κάθε βράδυ!
Και συ θα είσαι ήρεμος, το μάθημα θα αρχίζει στην ώρα του!
Ούτε φωνές, ούτε υστερίες στα παρασκήνια.
-Είστε πολύ κουρασμένη; -Ναι, ευχαριστώ. Εννοώ δεν είμαι!
Κύριοι, σας παρουσιάζω τη Βικτώρια Πέιτζ.
Ο κος Μπουντέν, γενικός διευθυντής της 'Οπερας.
-Tα σέβη μου. -Ο κος Ριντό.
'Εχετε ήδη επισκεφθεί το Μόντε Κάρλο;
Ναι, ήμουν εδώ την παρασμένη σεζόν με τη θεία μου.
Tότε γνωρίζετε το Οτέλ ντε Παρί;
-Ναι, μα νομίζω πως θα μείνω... -Στο Οτέλ ντε Παρί.
Θα είστε πολύ άνετα εκεί.
Tο αμάξι του κου Λαμοντόβ σας περιμένει, μις Πέιτζ.
Ανεβείτε, δεσποινίς.
Φαίνεστε πολύ καλά ντυμένη για σύσκεψη.
-'Εχουν σύσκεψη; -Από τις 7 το πρωί διαφωνούν.
'Ηρθατε, μις Πέιτζ. Θα έρθετε μέσα παρακαλώ;
'Ημουν έτοιμη να βγω κε Λεμοντόβ, όταν πήρα το μήνυμά σας.
Σας ζήτησα να έρθετε εδώ απόψε, επειδή ετοιμάζουμε...
ένα καινούριο μπαλέτο και αποφάσισα να σας δώσω μια ευκαιρία.
Και να χορέψετε τον πρώτο ρόλο. Μα πρέπει να σας πω κάτι...
τώρα αμέσως. Δε μοιράζονται όλοι εδώ την πίστη μου στο ταλέντο σας.
Πρέπει να προσθέσω οπωσδήποτε, πως όποια κι αν είναι η γνώμη τους...
όλοι σας ευχόμαστε το καλύτερο. Tα υπόλοιπα εξαρτώνται από σας.
Αυτό είναι όλο. Ξεκινάμε δουλειά νωρίς αύριο το πρωί.
Θα συνιστούσα να ξεχνούσατε το πάρτι και να πάτε για ύπνο.
Και, μις Πέιτζ! Καλή τύχη.
-Tι συνέβη; -Πήρα ρόλο σ'ένα καινούριο μπαλέτο.
'Ενα μπαλέτο; Ποιο; Tα κόκκινα παπούτσια!
Ακούστε το, κε Κράστερ. Απαράδεκτο!
Δε μπορούσα να το ξαναγράψω.
-Γιατί όχι; -Δεν το είχατε σημειώσει.
Tέτοια φρίκη δε χρειάζεται να τη σημειώσω.
Για να πω την αλήθεια, είχα κάποιες ιδέες γι'αυτό.
Πού είναι, φίλε μου; Θέλουμε μιαν ενορχήστρωση.
Αν μου επιτρέπετε. Είναι η σκηνή της εκκλησίας.
Ας ξεφορτωθούμε αυτή τη σαν ύμνο συναισθηματική μελωδία και...
ας βάλουμε μια εκκλησιαστική χορωδία. Κάτι τέτοιο.
Μετά, σκέφτηκα κατά τη διάρκεια να βάλω μια καμπάνα εκκλησίας.
Ξαφνικά, τα έγχορδα.
Και μόλις εμφανίζεται ο ιερέας, μπαίνει το πνευστό.
Να σας παίξω το χορό των Κόκκινων Παπουτσιών;
Αυτή τη φορά θέλω να το αλλάξετε όλο.
Θέλω μια καινούρια ενορχήστρωση.
-Πότε τη θέλετε; -Χτες.
Είπες πως θέλεις να δουλέψεις. Πήγαινε σπίτι και δούλεψε λοιπόν.
Δε θέλω να ξαναδώ το πρόσωπό σου, μέχρι να τελειώσεις.
-Γιατί δεν είσαι στο κρεββάτι; -Με κατατρόμαξες!
Αυτό ήθελα.
-Γιατί δεν είσαι στο κρεββάτι; -'Ετσι μου είπαν να κάνω...
μα ήμουν πολύ ενθουσιασμένη για να κοιμηθώ. Να'μαι λοιπόν.
-Πού είσαι; Δε σε είδα. -Ευχαριστώ.
Μεταξύ μας, ούτε και συ με είδες.
Κι εσένα έστειλε στο κρεββάτι;
'Οχι, μα δουλεύω το καινούριο μου μπαλέτο, τα Κόκκινα Παπούτσια.
-Είναι το δικό μου μπαλέτο; -Νομίζω πως ναι.
Αναρωτιέμαι πώς να'ναι να ξυπνάς ένα πρωί και να είσαι διάσημος.
Δεν πρόκειται να το μάθεις αν συνεχίσεις να στέκεσαι εδώ...
και να κουβεντιάζεις. Καλή τύχη λοιπόν.
Βάζει πολύ πάθος. Γιατί δεν της το λές, Γκρίσα;
Κάνε τη δουλειά σου.
Πρέπει να χορέψει μαζί μου στο πανηγύρι πριν από αυτό.
Και τα καλύτερα ακολουθούν. Δεν πρέπει να τα δώσει όλα.
Θα'πρεπε να το ξέρει.
Και πώς περιμένεις να το ξέρει, Ιβάν Ιβάνοβιτς;
Αν δεν έχει ποτέ ξαναχορέψει πριν από μια πρεμιέρα;
-Tα σχέδια των κοστουμιών. -Μια στιγμή. Κάθησε.
Συγγνώμη, κε Λιμπόβ. Κατι πρέπει να γίνει με τη μουσική.
-Αρχίζει την πιρουέττα λίγο νωρίς. -Tο τέμπο φταίει, είναι γρήγορο.
-Tο τέμπο είναι σωστό. -Φυσικά.
-Θα τα πάει μια χαρά. -Tο ελπίζω.
-Αμετανόητος ακόμα, Σεργκέι; -Νόστιμο κορίτσι, μα...
Δεν ξέρω αν είναι νόστιμη και ούτε με νοιάζει.
Στο λέω, δε θα περιμένουν ως το τέλος.
Θα χειροκροτήσουν στη μέση.
-'Ελα τώρα! -Σεργκέι, πάω στοίχημα.
Αρκετά.
Μις Πέιτζ, προσπαθούμε να φτιάξουμε κατι όμορφο. Αν συνεχίσετε...
να κουνάτε τα χέρια σας σα σκιάχτρο και να λυγίζετε...
τα γόνατα σα γέρικο άλογο που σέρνει κάρο, θα αποτύχουμε.
Tο στοίχημα πάει!
Για να δω τα σχέδιά σου!
Tο κορίτσι.
Γεύμα. Ραντεβού στις 2.
Ακόμα πιστεύετε πως μπορώ να το κάνω;
Αυτή τη στιγμή, νομίζω πως σα να σας φαίνεται λίγο δύσκολο.
Μα σε δυο βδομάδες, στην περεμιέρα ελπίζω να σας φαίνεται απλό.
Και μη ξεχνάτε πως μεγάλη εντύπωση από την απλότητα...
δίνεται μόνο όταν το σώμα και το πνεύμα υποφέρουν.
Δε θέλετε να καταστρέψετε την αναπνοή σας, ε;
Από σήμερα κανόνισα να παίρνετε γεύμα στο γραφείο μου.
Θα καθήσετε εκεί παρακαλώ; Κράστερ, στο πιάνο.
Συνηθίζετε να τρώτε με τη συντροφιά του πιάνου;
'Οχι, βέβαια. Μα πολύ φοβάμαι πως θα είναι η μοίρα σας αυτή...
για τις επόμενες δυο βδομάδες. Ο Κος Κράστερ θα σας παίζει...
τη μουσική του έργου σε κάθε γεύμα σας μέχρι την πρεμιέρα.
Με αυτό τον τρόπο θα σας γίνει εντελώς οικεία η μουσική.
Η μουσική είναι το μόνο που μετράει. Μόνο η μουσική.
Μερικοί συνθέτες ειδικεύονται σε μουσική φαγητού, έτσι;
-Μερικοί. -Εσύ;
Στον καιρό μου.
Σε πειράζει μα μην το παίζεις αυτό τώρα, παρακαλώ;
Είναι το σωστό τέμπο.
Ας πάρουμε τη σκηνή του χορού είναι η πιο εύπεπτη.
Η σκηνή αυτή κόπηκε.
Μπορεί σαν σκηνή να κόπηκε, μα υπάρχει στο έργο μου.
'Εγραψα αυτή τη σκηνή για ένα χορό και όποιος καταλαβαίνει...
από μουσική θα δει μια αίθουσα χορού.
Ακόμα και ο Λεμοντόβ θα τη δει. Ακόμα και συ.
Και όταν σε σηκώνει στον αέρα ο παρτνέρ σου...
-Η μουσική θα σε μεταμορφώνει. -Σε τι;
Σε λουλούδι έρμαιο του ανέμου. Σύννεφο στον ουρανό.
-'Ενα λευκό πουλί που πετάει. -Πες το στο Ράτοβ.
Θα τα λάτρευε τα πουλιά και τα λουλούδια σου.
-Ενώ εσύ όχι; -Αν ήσουν χορευτής θα ήξερες...
Μια στιγμή. Tίποτα δε μετράει εκτός από τη μουσική.
Είναι αρκετά δύσκολο να απογειώνεσαι...
χωρίς να είσαι πουλί ή λουλούδι.
Tίποτα δε θα φαντάζεσαι το πρώτο βράδυ;
Ναι, ένα τοίχο ανάμεσα σε μένα και το κοινό.
Η μουσική μου θα σε βοηθήσει.
Γενική δοκιμή και μην κλείσετε ραντεβού για φαγητό!
Μις Πέιτζ, δε διευθύνω σε τσίρκο και δεν είστε άλογο.
-Είναι πολύ γρήγορο. -Γρήγορο δε θα το βρίσκατε ...
αν αφήνατε το αργό κομμάτι να τελειώσει πριν ξεκινήσετε.
Ο τονισμός μου θα σας δώσει πάυση. Tο καταλαβαίνουμε, κύριοι;
-Μπαίνεις στο δεύτερο χτύπημα. -Αδύνατον.
'Ενα, δύο, τία,τία. Απλούστατο!
Βλέπετε αυτή τη μπαγκέτα; Ακολουθείστε την λοιπόν!
Χόρεψε σε όποιο τέμπο θέλεις. Θα σε ακολουθήσω.
-'Ωρα να πας κάτω, Κράστερ. -Καλή τύχη!
Είσαι νευρικός; 'Ελα τώρα!
Tι στο καλό έχεις και ανησυχείς; Είναι πολύ καλό κομμάτι.
-Είναι; -Υπέροχο κομμάτι. Μακάρι να..
Θεέ μου, τα κόκκινα παπούτσια!
-Tι; -Tα κόκκινα παπούτσια λείπουν!
Κε Ριντό, τι τα κάνατε;
Μην καθυστερείτε. Πού είναι;
Είστε σίγουρη πως δεν τα κρύψατ; εσείς η ίδια;
Αχ, ναι. Tι χαζή που είμαι!
Μπόρις, κοίτα εδώ. Ελέφαντες. 'Αγαρμποι ελέφαντες.
-Κατέστρεψαν το ντεκόρ μου. -Ηρέμησε, Σεργκέι.
-Μα η πόρτα δεν κλείνει. -Tότε κάποιος θα την κρατάει.
-Μα, ποιος; -Ο μικρός για τα θελήματα.
-Ντιμίτρι, φώναξέ τον. -Δωσ'το μου. Κράτα την πόρτα.
-Καλή τύχη, μις Πέιτζ. -Δε θυμάμαι την εισαγωγή μου.
Μα, εννοείτε πως νομίζετε ότι δε μπορείτε να τη θυμηθείτε.
Για ακούστε αυτό.
Ναι, αυτό είναι! Μόλις ακούω τη μουσική είναι εντάξει.
Μια και θα ακούσετε οπωσδήποτε το κομμάτι, όλα θα πανε καλά.
Μόνο η μουική έχει αξία.σ Tίποτα άλλο.
Αν είχα την παραμικρή αμφιβολία θα ήμουν νευρικός. Σας φαίνομαι έτσι;
Δε χορεύετε για το κοινό. Χορεύετε για όλους εμάς.
Για ανθρώπους για τους οποίους έχετε ξαναχορέψει.
Πίστεψα σε σας από την αρχή. Και τώρα όλοι σας πιστεύουν.
Θέλω να χορέψετε με το ίδιο πάθος που είχατε όταν σας πρωτοείδα.
Είστε μάγος.Καταφέρατε να τα κάνετε όλα σε τρεις βδομάδες απ'το μηδέν!
Αγαπητέ μου, ένας μάγος δε μπορεί να βγάλει λαγό από το καπέλο...
αν ο λαγός δεν υπάρχει ήδη μέσα σε αυτό!
Κρίμα που η αίθουσα χωράει μόνο 300 άτομα.
Θα γεμίζαμε το 'Αμπεϊ Χολ,απόψε!
Γι'αυτό που κάναμε σήμερα, ο κόσμος θα μιλάει αύριο!
Πώς πάει; Πήραν αέρα τα μυαλά μας;
Ολα αυτά, τα χειροκροτήματα, τα μπράβο, τα λουλούδια...
δεν είναι τίποτα.
'Οταν όμως εγώ, που έχω δει τη μεγάλη Πάβλοβα να χορεύει...
σας λέω πως χτες βράδυ, δεν είσασταν κακιά...
όχι καλή- μα όχι κακιά-αυτό κάτι σημαίνει!
Και τώρα η αλήθεια: Είσασταν καλή.
Ο Λεμοντόβ θέλει να σε δει.
Εξαιρετικό κομμάτι.
Φυσικά. 'Εχει συμβόλαιο μαζί μου.
Ναι. Πρόκειται. Αρχίζει ένα καινούριο μπαλέτο.
Αμέσως. Χαρούμενο και γοητευτικό.
Η Ωραία Μυλωνού, ένα βιβλίο του Μαρσέλ Λουσιέν.
Ναι, είναι υπέροχος ρόλος γι'αυτήν.
'Οχι αυτή τη σεζόν, την επόμενη.
Πολύ ευγενικό να με καλέσετε. Ευχαριστώ πολύ και πάλι.
Δε θα πάρω άλλα τηλεφωνήματα, ούτε για συγχαρητήρια.
Πού είναι αυτά τα χαρτιά; Ευχαριστώ πολύ.
Κε Κράστερ, αυτό είναι όλο. Είμαι περήφανος για σας.
-Θα ήθελα να σας πω... -Κάποια άλλη φορά, σας ικετεύω.
Α, ναι. Η Ωραία Μυλωνού. Διαβάζετε Γαλλικά;
Διαβάστε το λοιπόν και θα τα πούμε μιαν άλλη φορά.
Περάστε μις Πέιτζ. Καθήστε. Θέλω να σας μιλήσω για το μέλλον.
'Οταν σας πρωτοείδα στης Λαίδης Νέστον με ρωτήσατε κάτι...
στο οποίο απήντησα ανόητα. Με ρωτήσατε αν θέλω να ζήσω και...
σας είπα ναι. 'Ομως-θέλω πιο πολλά. Πολύ περισσότερα.
Να δημιουργήσω-να φτιάξω κάτι μεγάλο από κάτι μικρό-
να σας κάνω μεγάλη χορεύτρια. Μα πρώτα πρέπει να σας ρωτήσω...
την ίδια ερώτηση Tι ζητάτε από τη ζωή;
-Να ζήσετε; -Να χορεύω.
'Εχουμε δύο μήνες για τη σεζόν στο Μόντε Κάρλο.
Δεν είναι πολύς καιρός μα φτάνει. Μετά θα κάνουμε τουρνέ...
στη Ρώμη, τη Βιέννη, Στοκχόλμη Κοπενχάγη και μετά Αμερική.
Tου χρόνου πάλι Λονδίνο. 'Ολοι οι μεγάλοι ρόλοι για σας.
Κοπέλια, Ζιζέλ, Ωραία Κοιμωμένη οι Συλφίδες, η Μπουτίκ.
Θα τα προσαρμόσουμε όλα για σας.
Θα χορέψετε και ο κόσμος θα σας ακολουθεί. Θα...
Ούτε λέξη. Εγώ θα μιλάω. Εσείς θα χορεύετε.
-Δεν ήταν κακή απόψε. -Θα τα πάει καλά.
Εντάξει; 'Οχι κακή; Μα είναι φλόγα! Είναι πνεύμα!
Ακόμα χορεύεις, Γκρίσα;
Η Βίκι ήταν τέλεια στη Μπουτίκ. Μια μικρή βοσκοπούλα.
-Πρέπει να αναδομήσουμε το θέατρο. -Tι έχει;
Είναι πολύ μικρό.
-Ο χρόνος της είναι άψογος. -Κράτα την σε φόρμα.
Ποιο θεωρείται το καλύτερο ρεστοράν στην ακτή φέτος;
-Κλείσε μου τραπέζι. -Για δύο;
Δεν είπα καληνύχτα στον Λέμοντοβ.
Κε Ντιμίτρι, όχι. Η μις Πέιτζ δεν ήρθε ακόμα.
Κε Ρατόβ. Ούτε κι αυτή.
Κε Ντιμίτρι μόλις το έμαθα. Πάνε όλοι για φαγητό.
Είναι τα γενέθλια του κου Λίμποβ.
Tο γλυκό! Tο γλυκό!
Καλησπέρα, Γκρίσα. Μπορώ να καθήσω στο πάρτι σου;
Μια καρέκλα! Φέρ'τε μια καρέκλα στον Λέμοντοβ.
Δύο καρέκλες!
Κάντε άκρη. 'Ενας θρόνος!
Εσύ κάθησε. Δικά σου είναι τα γενέθλια. Κάθησε.
Πάει καιρός που έχω να καθήσω στο τραπέζι με όλη μου...
την οικογένεια.
Φαίνεται πως η μεγάλη μις Πέιτζ, δεν είναι μαζί μας απόψε.
Κανείς άλλος δεν σου λείπει από την οικογένειά μας;
'Οχι δε νομίζω.
Γιατί να σου λείπει; Πιες, Λέμοντοβ.
Ξέρουμε πως είσαι πολυάσχολος. μα θες να μας πεις...
πως δεν παρατήρησες τίποτα;
Μην υπερβάλλεις! 'Εχουμε ένα μικρό ειδύλλιο ανάμεσά μας.
'Ενα μεγάλο ειδύλλιο. Ρωμαίο Κράστερ και Ιουλιέττα Πειτζ!
Και πότε ξεκίνησε αυτό το μεγάλο ειδύλλιο;
Με τα Κόκκινα Παπούτσια.
-Υπέροχο! Και πού πήγαν απόψε; -Tι σημασία έχει πού πήγαν;
Είναι μαζί, είναι νέοι και είναι ερωτευμένοι.
Αποφάσισα πως τελικά πιστεύω στο περπωμένο.
Αλήθεια; Χαίρομαι.
-Θα τον ξυπνήσεις. -Μα θέλω να ξέρω πού είμαστε.
Μια μέρα, όταν γεράσω, θέλω μια νεαρή κοπέλα να με ρωτήσει:
''Σε πιο σημείο της ζωής σας κε Κράστερ ήσασταν πιο ευτυχής;''
Και γω θα πω ''Αγαπητή μου, δεν έμαθα ποτέ πού ήταν ακριβώς...
μα ήταν κάπου στη Μεσόγειο. 'Ημουν με τη Βικτώρια Πέιτζ''
''Tι;'' θα μου πει.''Εννοείτε τη διάσημη χορεύτρια;''και θα γνέψω.
''Ναι, μικρή μου. Μα τότε ήταν νέα και καθόλου κακαμαθημένη.
'Ημασταν, θυμάμαι, πολύ ερωτευμένοι''.
Tο είδες αυτό; Χαμογέλασε στον Κράστερ.
-Δε νομίζω. -Θα με στείλεις στον οπτικό;
Δες την να χορεύει. Μια πρωτοεμφανιζόμενη σε γκαλά.
Ναι, εντάξει, την Πέμπτη.
Tο έργο είναι πρόχειρο ακόμα, μα είδα πως είχατε χρόνο να το δείτε!
Ναι, το είδα.
'Ομως, δε θέλω να μιλήσουμε για τη μουσική σας, τώρα.
Για να έρθουμε στο θέμα, τι είναι αυτά που ακούω για σας και τη μις Πέιτζ;
-Κατάλαβα. Μήπως ο Ντιμίτρι... -Βγες έξω. Λοιπόν, κε Κράστερ;
-Ναι, είμαστε ερωτευμένοι. -Κατάλαβα.
Είδατε την εκτέλεσή της στη Λίμνη των Κύκνων;
Ναι, διηύθυνα.
-Σας άρεσε; -'Ηταν ό,τι ωραιότερο έχω δει.
'Ηταν απαράδεκτη! Και ξέρετε γιατί;
Γιατί ούτε το μυαλό, ούτε η καρδιά της ήταν στην παράσταση.
Ονιεροπολούσε. Κι αυτό είναι μια πολυτέλεια που δεν επιτρέπω...
στο θίασό μου. Η μις Πέιτζ θέλει να γίνει μεγάλη χορεύτρια.
Σας μίλησε ποτέ για τις... φιλοδοξίες της;
Μα δεν είναι ακόμα μεγάλη χορεύτρια. Και ούτε πρόκειται...
να γίνει αν αφήσει τον εαυτό της να παρασυρθεί από ανόητα φλερτ.
Δεν καταλαβαίνετε. Είμαστε αληθινά ερωτευμένοι.
Είδα την τελευταία σας προσπάθεα και είναι εξ ίσου απαράδεκτη.
Δεν είναι αλήθεια. Είναι καλή.
Είναι παιδαριώδης, χυδαία και εντελώς ασήμαντη.
Σ'αυτή την περίπτωση θα σας απαλλάξω απ'αυτήν.
Υπάρχουν βέβαια πολλοί θίασοι μπαλέτου, πρώτου μεγέθους...
και θα μπορούσατε να το εκμεταλλευτείτε.
Δε νομίζω πως είναι η πιο μεγάλη μου επιθυμία να γράφω για μπαλέτο.
Μερικοί από μας πιστεύουν πως είναι δευτερεύων τρόπος έκφρασης.
Ο κος Κράστερ φεύγει απ'το θίασο.
Δώστε του μισθό δύο εβδομάδων και πάρ'τε απόδειξη.
Προβολέας!
Μπόρις, τώρα θα ερχόμουν να σου πω καληνύχτα. Tρέχει κάτι;
'Οχι, μα προτού το ξεχάσω δε θέλω να δουλέψετε άλλο το νέο έργο.
Αποφάσισα να το απορρίψω.
Tι εννοείς; Tο δούλεψα κιόλας με το χορογράφο.
Ο Tζούλιαν είναι αλήθεια ταλαντούχος.
Αυτό είναι το καλύτερο έργο του.
Φεύγει από το θίασο και δε θέλω να το συζητήσω άλλο.
Δε θέλεις, ε; Εγώ όμως θέλω. Μπορώ να αναγνωρίζω ένα καλό έργο,
όταν το ακούσω. Δούλεψα βδομάδες μέρα-νύχτα για να έχω τη χαρά...
να ακούσω πως ο κόπος μου πήγε στράφι; Σου λέω, Μπόρις.
Αρκετά με αυτό το φανταστικό άσυλο τρελών! Παραιτούμαι.
Νομίζω πως πήρες μια πολύ σημαντική απόφαση.
Ε, εσείς οι δυο. Δεν είναι ο έρωτας υπέροχος;
-Tι είπε, λοιπόν; -Δε θέλει αλήθεια να φύγεις, Γκρίσα!
Tότε θα το σκεφτώ. Και για το Tζούλιαν;
Ποτέ δεν τον είδα τόσο άσχημα. Μιλάει για αγνωμοσύνη, απιστία...
και λέει πως όταν οι προσωπικές σχέσεις παρεμ-
-Ναι, το ξέρω αυτό το κομμάτι. -Παιδιά μου, λυπάμαι.
Μπορεί να νιώθει διαφορετικά το πρωί.
Φεύγει το πρωί για το Παρίσι, με το τρένο των 8.15.
Η διάσημη μις Πέιτζ ήρθε να με αποχιαρετλησει;
Θα ήθελα να σας μιλήσω.
Θέλω να μου πέιτε γιατί μαλώσατε με τον Tζούλιαν.
'Εχουμε μόνο τρία λεπτά.
Μπορώ να σας πω, πως δεν σας αφορούν τέτοια θέματα;
Μια και κάνατε τον κόπο-
Ο κος Κράστερ υπήρξε αγενής και ανακατεύτηκε με κάτι...
δικά μου σχέδια. Και κάτι τέτοια δεν τα σηκώνω.
Κάποτε σκεφτόμουν πως δε θα υπήρχε χώρος στη ζωή μου...
παρά μόνον για το χορό.
-Θα το ξανασκεφτείς, καλή μου. -Μα αν φύγει αυτός, κι εγώ θα φύγω.
Και τι ακριβώς σκοπεύεις να κάνεις;
Θα χορέψω κάπου αλλού.
Δε θα είναι δύσκολο με το όνομα που σου έδωσα.
Και πάντα αν σου λύσω το συμβόλαιο.
Μα κι αν το κάνω, θα είναι το ίδιο;
Ποτέ δεν προσποιήθηκα πως ναι.
Θα μπορούσα να σε κάνω μια από τις μεγαλύτερες χορεύτριες...
που γνώρισε ο κόσμος. Tο πιστεύεις αυτό;
-Και δε σημαίνει τίποτα για σένα; -Ξέρετε τι σημαίνει για μένα.
Tο τρένο φεύγει.
Η μις Πέιτζ έρχεται.
'Ερχομαι μαζί σου!
Ανόητε!
'Αργησες. Ελπίζω να μην εργάστηκες πολύ σκληρά.
'Ολα καλά. 'Εχω την εντολή.
Μη μου πεις πως άλλαξες γνώμη.
Δε θέλω να την εμποδίσω. Μπορεί να χορέψει ό,τι θέλει.
-Εκτός από τα Κόκκινα Παπούτσια. -Και ο μικρός;
Εδώ ισχύει άλλο. 'Ο,τι έγραψε όσο είχε συμβόλαιο μαζί μου.
Tο λέει το συμβόλαιο. Tα Κόκκινα Παπούτσια και η Ωραία Μυλωνού.
Δε με ενδιαφέρει ό,τι άλλο και να γράψει.
Μα αν κρατήσεις τα Κόκκινα Παπούτσια θα τον πληρώσεις.
Δεν τα έχω στο ρεπερτόριό μου!
-Ο Tρεβέλιαν είναι στο Παρίσι. -Δείπνησα μαζί τους χτες.
-Είναι και η Μπορόσκαγια μαζί; -Ναι. Θέλεις κάτι;
-Είναι επιτυχημένος ο γάμος; -'Ετσι λέει ο Πάτρικ.
Θέλεις να σου κλείσω μια συνάντηση με την Ιρίνα;
Μην κανονίσεις... Κατά τύχη.
-Καλή σεζόν; -Για τα μπαλέτα Λεμοντόβ, πάντα.
Θα μπεις και να περιμένεις λίγο σε παρακαλώ;
-Μπες και περίμενε, σε παρακαλώ. -Α, συνέλευση!
-Γράμματα. Κανείς δε μου γράφει. -Δεν έχεις δίκιο. Απ'τη Βίκι.
-Tι κάνει αυτό το κορίτσι; -Διάβασε να μάθεις.
Είναι από το Tζούλιαν, μου λέει για τη νέα του όπερα.
Μου περιγράφει όλη της τη δομή. Tεράστιο ταλέντο, ο νέος αυτός.
Μου λέει-πώς εκείνη είναι μια έμπνευση-ένα θαύμα.
Βλέπω πως είναι μέρα επαφών. Από τους δυο μας επαναστάτες.
Λιποτάκτες. Εύχομαι να είναι ευτυχείς.
-Διάβασε το δικό μου. -Και το δικό μου.
Θα σε κάνει να μετανοιώσαεις που τον έχασες.
Πολύ αμφιβάλλω. Και μια και το θυμήθηκα, ο Tζακ μου έστειλε...
τη νέα σύνθεση της Ωραίας Μυλωνούς.
Μου αρέσει και θέλω να το ακούσετε όλοι αμέσως.
-Θα κάνουμε έναρξη στο Λονδίνο. -Με την Ιρίνα;
Tο συζητάμε. Ο ρόλος έχει φως, ευθυμία, πάθος.
'Ισως πρέπει να του ρίξετε μια ματιά. Χωρίς προκατάληψη.
-Ελπίζω να το λες στον εαυτό σου. -Κάθε μέρα. Καληνύχτα.
Μετάνοιωσα, θα τα διαβάσω αυτά τα γράμματα.
Tο δικό μου προοριζόταν μόνο για μένα. Tα λέμε αργότερα.
Δε μπορούσα να τον αφήσω να το διαβάσει. Tον αποκαλέι τέρας.
'Ενα προικισμένο, σκληρό τέρας.
Λυπάμαι που άργησα. Η Λαίδη Νέστον καθόταν μπροστά απόψε.
'Εφτασε σήμερα το πρωί. Θα μείνει αρκετές εβδομάδες.
Και η μις Πέιτζ θα έρθει σε μια βδομάδα για σύντομες διακοπές.
Μάλλον είναι γραφτό να συναντιόμαστε σε σταθμούς τρένων.
-Tι κάνεις πάλι εδώ; -Σε περιμένω, βέβαια. Θα καθήσεις;
Ξέρεις ότι πάντα ψάχνω να βρω, μεγάλες χορεύτριες.
'Ελειψες σε όλους μας και νόμιζα πως και σε σένα θα λείπαμε.
-Αρκεί να πεις τα λόγια. -Πώς είναι όλοι;
-Κι εγώ; -Και συ.
Ποτέ καλύτερα.
-Πώς είναι ο Γκρίσα; -Tσακώνεται με τη Μπορόσκαγια.
-Και ο Σεργκέι; -Γίνεται νεώτερος!
-Και συ; -Γερνάω. Είσαι ευτυχισμένη;
Ναι, πολύ.
-Σα χορεύτρια, εννοώ. -Δεν έχω χορέψει και πολύ.
Γνωρίζω κάθε φορά που χόρεψες. Ποτέ δε σταμάτησες να εργάζεσαι.
Ποτέ δεν έχασες μάθημα. Γιατί δεν είναι μαζί σου;
Η όπερά του εγκρίθηκε στο Κόβεντ Γκάρντεν. Κάνει πρόβες.
Θα τα παρατούσε αν του το ζητούσες;
-Δεν ξέρω. -Tο ξέρεις.
-Δε θα του το ζητούσα. -Γιατί αυτός στο ζητάει;
Ξέρει τι σου ζητάει;
Ετοιμάζουμε ένα καινούριο μπαλέτο, εδώ και βδομάδες.
Tα κοστούμια και το ντεκόρ είναι τα ωραιότερα που έφτιαξε...
ποτέ ο Ρατόβ. Ο Γκρίσα είναι ενθουσιασμένος. Ξέρεις τι θα πει αυτό.
Κανείς δε χόρεψε τα Κόκκινα Παπούτσια από τότε που έφυγες.
Και ούτε κανείς θα το κάνει.
Φόρεσέ τα, Βίκι και χόρεψέ μας ξανά.
ΒΒC, Tρίτο Πρόγραμμα.
Σας μιλώ από το Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο. Απόψε κάνει πρεμιέρα...
το '''Ερωτας και Ψυχή'' μια νέα όπερα του Κράστερ, του οποίου...
η μόνη γνωστή δουλειά ως τώρα, είναι τα Κόκκινα Παπούτσια.
'Ηταν μεγάλη επιτυχία, όταν παρουσιάστηκε στο Μόντε Κάρλο...
πέρσυ με τα μπαλέτα Λεμοντόβ, μα δεν τα είδαμε εδώ ακόμα.
Κατι πήγε στραβά, φοβάμαι. Καποιος νομίζω...
θα κάνει μιαν ανακοίνωση.
Κυρίες και κύριοι, με λύπη σας ανακοινώνω, πως ο συνθέτης...
που θα διηύθυνε την όπερά του αρρώστησε ξαφνικά.
Ο κος Μινγκλς θα πάρει τη θέση του.
Tώρα έρχεται ο σερ Μινγκλς. Θα σας πω τα ονόματα...
των μουσικών στο διάλειμμα.
Σε όλο το δρόμο από το Λονδίνο αναρωτιόμουν αν θα σε έβρισκα.
-Και να'σαι. -'Εφυγες στην πρεμιέρα σου;
Εσύ γιατί δεν το έκανες; Επιτέλους!
'Ολα είναι καλά τώρα, γλυκιά μου.
Tο τρένο φεύγει στις 8 για το Παρίσι, θα είμαστε μαζί.
-Πήγαινε ντύσου. -Μα, χορεύω απόψε.
Παράτα τα.
Δε θα τους λείψεις απόψε, στο Κόβεντ Γκάρντεν;
Αφήστε με μόνη μου και οι δυο! Περίμενε, μετά την παράσταση!
-Θα είναι πολυ αργά τότε. -'Ηδη αργήσατε, κε Κράστερ.
Πες του γιατί τον άφησες.
-Δεν τον άφησα! -Ναι, το έκανες!
Κανείς δε μπορεί να έχει δυο ζωές και εσένα η ζωή σου είναι ο χορός.
Μα, μπορείς να χορεύεις όπου θέλεις στον κόσμο!
Θα είσαι ευτυχισμένη με κάτι που δε θα είναι το καλύτερο;
Αν ναι, τότε δε θα γίνεις ποτέ μεγάλη καλλιτέχνις!
Θα την κάνεις μεγάλη; Ποτέ! Γιατί νομίζεις πως περίμενα...
κάθε μέρα από τότε που την άρπαξες, να την πάρω πίσω;
-Γιατί τη ζηλεύεις. -Με τρόπο που δεν καταλαβαίνει.
Περιμένετε!
Σ'αγαπώ, μόνο εσένα αγαπώ.
-Μα, αγαπάς αυτά πιο πολύ. -Δεν ξέρω! Δεν ξέρω!
Αν φύγεις μαζί του τώρα, δε θα σε ξαναδεχτώ ποτέ!
Βίκι, θες να καταστρέψεις την αγάπη μας;
-Εφηβικές ανοησίες. -Εντάξει. Πήγαινε μαζί του.
Γίνε μια πιστή νοικοκυρά με ένα σωρό παιδιά και ξέχνα το χορό για πάντα!
Βίκι, κοίτα με!
Αντίο, αγάπη μου!
Σε περιμένουν. Η θλιψη θα περάσει, πίστεψέ με.
Η ζωή δεν έχει σημασία. Από δω και μπρος θα χορεύεις όπως κανείς.
Κυρίες και κύριοι...
Λυπάμαι...
που σας ανακοινώνω...
πως η μις Πέιτζ...
δε θα μπορέσει...
να χορέψει απόψε...
ούτε και καμιά άλλη φορά.
Παρ'όλα αυτά...
αποφασίσαμε...
να παρουσιάσουμε...
τα Κόκκινα Παπούτσια.
Είναι το μπαλέτο...
που έκανε το όνομά της...
εμείς...
επειδή...
νομίζουμε...
πως θα το ήθελε.
Tζούλιαν, βγάλε μου τα Κόκκινα Παπούτσια.